კავკასიის ერების მოჩვენებითმა კონფედერაციამ, რომელიც მოულოდნელად თბილისში აყვავდა, მსოფლიოს ინგუშეთისა და ჩეჩნეთის აღიარებისკენ მოუწოდა. ამ სიახლემ ალბათ საქართველოში ვიღაცის გულში გამოიწვია აღფრთოვანების გრძნობა: აი, ჩვენ ხო ვაფრთხილებდით რუსეთს! მაგრამ ბევრ რამეს ის ფაქტი ხსნის, რომ "კონფედერაციას" სათავეში უდგას ქართული გვარის მქონე ვინმე ზაალ კასრელიშვილი.

"ჩვენ მოვუწოდებთ გაეროს, ევროსაბჭოს, ევროკავშირს და ნატოს, ასევე ამერიკის და რუსეთის პრეზიდენტებს, რომ აღიარონ ჩეჩნეთისა და ინგუშეთის დამოუკიდებლობა, ცივილური მეთოდებით მოემზადონ ყაბარდო-ბალკარეთის, ყარაჩაი-ჩერქეზეთის, ჩრდილოეთ ოსეთის და ადიგეის აღიარებისთვის, უნდა დაინიშნოს ყველა საერთაშორისო სამართლებრივი ნორმების შესაბამისი არჩევნები ინგუშეთსა და ჩეჩნეთში".

არც მეტი არც ნაკლები, ეს ყველაფერი მოითხოვა ვინმე ზაალ კასრელიშვილმა, რომის შესახებაც საქართველოში თითქმის არაფერი იციან. მხოლოდ ის, რომ გვარი მას აშკარად არაქართული აქვს, ზაფხულში კი ის აცხადებდა პანკისში დაბინავებულ ბოევიკებზე, რომლებიც მოსკოვიდან იმართებოდნენ და რუსეთის პროვოცირებას ახდენდნენ საქართველოსთან ახალი ომისთვის.თუმცა ომი არ განმეორებულა.

ინტერნეტში ძიების შემდეგ ცნობილი გახდა, რომ ამ ადამიანმა უკვე მოასწრო რადიო "თავისუფლებაზე" საკუთარი პოზიციის დაფიქსირება, ეს რადიო კი ვაშინგტონიდან ფინანსდება და მალე მაუწყებლობას დაიწყებს აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთში.

ზაალ კესრელიშვილი, ჟურნალისტის თქმით, ჩაფრინდა ვენაში, სადაც 28 თებერვალს შედგა ქართული არასამთავრობო ორგანიზაციების და ევროპაში საქართველოს დიასპორის შეკრება.

იქ კასრელიშვილმა მკვეთრად გამოყო თავისი საქმიანობა იმარატ კავკასიის ტერორისტული მიზნებისგან, რომელიც მეომარი ვაჰაბიზმის მომხრეებისგან შედგება.

"ჩვენ ვფიქრობთ, რომ ემიგრაციაში მყოფმა კავკასიურმა დიასპორებმა გადახედეს თავიანთ შეხედულებებს. ისინი ახლა უფრო მეტად დასავლური ფასეულობებისკენ მიიწევენ, მათ სურთ თავისუფლება და დამოუკიდებლობა, მაგრამ არა იმ მეთოდებით, რომლებითაც 90-ან წლებში აკეთებდნენ",- განმარტა განსხვავება კასრელიშვილმა.

"ჩვენ ვვარაუდობთ, რომ ეთნოსეპარატისტული მოძრაობა წარსულს ეკუთვნის. ჩვენი მომავალი ჩვენს ევროპულ იდენტურობაშია",- დაამატა მან.

ამასთანავე კასრელიშვილი მიესალმებოდა შეკრებაზე "იმარატელების" ყოფნას, რადგანაც მათთან დიალოგი, მისი აზრით, აუცილებელია.

"მე ვფიქრობ, რომ ისინი რადიკალური ისლამის ინტერესებს წარმოადგენენ. კავკასიაში კიდევ სხვა ინტერესებიც არის. არის რუსეთის ინტერესები, არის ამერიკის ინტერესები, არის ევროპის ინტერესები. როდესაც დრო მოვა, იმარატი აჩვენებს ძალას და გვიანი იქნება. მე ვფიქრობ, სწორი გადაწყვეტილება დიალოგის წარმოებაა",- განაცხადა კასრელიშვილმა. მას არ დაუკონკრეტებია, თუ რა ინტერესები ჰქონდა მას.

დღეს, როგორც ჩანს, მან გადაწყვიტა იმარატის მეომრებისთვის სრული თავისუფლება მიენიჭებინა. ძნელი წარმოსადგენია, როგორი ქაოსი დაიწყება, თუკი ხელისუფლებაში კავკასიაში მოვლენ ვაჰაბიტები შარიატის კანონებით და ჯიჰადის გაგებით.

თუკი უმუშევრებს წაართმევენ დამხრაებას. თუკი ყოველი ყოველი ერი დაიწყებს თავისი უპირატესობის დამტკიცებას არა მხოლოდ ანეგდოტებში, არამედ საქმითაც.

ეს სურს ზაალ კასრელიშვილს, როდესაც რუსეთს ადანაშაულებს იმაში, რომ 1991-92 წლებში მან დაიწყო კავკასიის დაპყრობის ახალი ეტაპი, გააჩაღა კონფლიქტები სამხრეთ ოსეთში, აფხაზეთში, ჩეჩნეთში, ინგუშეთსა და დაღესტანში?

სამართლიანობისთვის უნდა აღინიშნოს, რომ საქართველოში არავინ არ ჩქარობს "კონფედერატორის" ინიციატივის მხარდაჭერას.

ამიტომ როდესაც ქართველ ექსპერტს ირაკლი სესიაშვილს კითხეს, როგორი დამოკიდებულება აქვს კასრელიშვილის განცხადებისადმი, მან საკმაოდ გარკვეულად უპასუხა: "ჩვენ არ ვაპირებთ იმ პოლიტიკის მხარდაჭერას, რომელიც მიმართულია ჩვენი ქვეყნის წინააღმდეგ. თუკი ჩვენი მტერი იქცევა ასე, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ იგივე უნდა გავიმეოროთ. არსებობს საერთაშორისო სამართალი და სწორედ ამან უნდა განსაზღვროს ჩვენი საგარეო პოლიტიკა",- განაცხადა სესიაშვილმა.

უნდა შეგახსენოთ, რომ გამოცხადების შემდეგ 1989 წელს კონფედერაცია ეწინააღმდეგებოდა როგორც მოსკოვს, ისე თბილისს. თავიდან მას პრეტენზია ჰქონდა, რომ შეეერთებინა აფხაზეთი, სამხრეთ ოსეთი, ასვე ადიგეა, ყაბარდო-ბალკარეთი, ყარაჩაი-ჩერქეზეთი, სამხრეთ ოსეთი, დაღესტანი და ჩეჩნეთის რესპუბლიკა.

საქართველო და მისი პირველი პრეზიდენტი ზვიად გამსახურდია არ დაიბნენ და გადაწყვიტეს, რომ საქართველო შეძლებს ამ კონფედერაციაში ღირსეული ადგილის დაჭერას. ჯოხარ დუდაევთან ერთად ის ამზადებს "კავკასიური კონფედერაციის" პროექტს.

1992-1993 წლებში "კონფედერაციის" სამხედრო დანაყოფებმა მხარი დაუჭირეს აფხაზურ მხარეს და გამოვიდნენ საქართველოს წინააღმდეგ. შემდეგ საქართველოს თხოვნით, რუსეთმა დააკავა კონფედერაციის პრეზიდენტი მუსუ შანიბოვი.

ორგანიზაციის რეანიმირებას შეეცადა უსუპ სოსლამბეკოვი, რომელიც რუსეთის პრეზიდენტობაზეც კი იყრიდა კენჭს 1999 წელს. 2000 წელს ის მოსკოვში ჩაცხრილეს.

შემდეგ კავკასიის კონფედერაცია მოულოდნელად ორად გაიყო, შემდეგ კი სამად, 2006 წელს ის სტრასბურგშიც კი გამოჩნდა. 2007 წელს სხვა სახეებით უკვე მოსკოვში გამოჩნდა, გარკვეული დროის შემდეგ კი თბილისში გამოჩნდა ვლადიმერ ხმელიძის და, როგორც ახლა ირკვევა, ზაალ კასრელიშვილის ხელმძღვანელობით.

იმ პირობებში როდესაც რუსეთის სიახლოვეს ტრიალებენ ტერორისტებიც, ამერიკული სპეცსამსახურებიც, ევროპაც, როგორც კასრელიშვილი აღიარებს, სიმშვიდე აქ დიდხანს არ დაისადგურებს, ისევე როგორც ავღანეთში ან აფრიკის მარად მებრძოლ ქვეყნებში.

Print version