საქათევლოში მორიგი ამნისტიაა ჩაფიქრებული. ამჯერად, ქვეყნის ხელისუფლება  გამოვიდა წინადადებით, გაათავისუფლოს ნარკოტიკული ნივთირებების მომხმარებელი პატიმრები. დასაწყისშივეა დათქმული, რომ ნარკოგამსაღებლებზე ამნისტია არ გავრცელდება. GeorgiaTimes-ის კორესპონდენტი უფლებათადამცველ ელენე თევდორაძესთან არკვევდა, პრეზიდენტის ეს ინიციატივა, როგორ იქნა შეფასებული.

საქართველოს პარლამენტი უახლოეს მომავალში, განიხილავს პრეზიდენტის მიერ ინიცირებულ  კანონპროექტს "ნარკოტიკების მომხმარებელთა ამნისტიის შესახებ", ეს ინფორმაცია  პარლამენტის ბიუროს სხდომაზე, სპიკერმა დავით ბაქრაძემ გუშინ გაახმოვანა. სავარაუდოდ, კანონპროექტს ბიუროს სხდომაზე პარლამენტი პირველი წაკითხვით პარასკევს, 6 ნოემბერს  განიხილავს. საბოლოოდ მას, მომავალ კვირაში დაამტკიცებენ.

მმოქმედი  კანონმდებლობა, ნარკოტიკების მოხმარებისათვის ათ წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს. როგორც იტყობინება "ნოვოსტი-გრუზია", კანონპროექტი, ამ სამართალდარღვევის გამო გასამართლებული ადამიანებისათვის, სასჯელის ვადის ორჯერ შემცირებას ითვალისწინებს.

დავით ბაქრაძის თქმით, მომავალი ამნისტიის მთავარი მოტივი იმაში მდგომარეობს, რომ "დამნაშავე ნარკომანის იმ საზოგადოებაში დაბრუნებაა საჭირო, რომელსაც მან მრავალი პრობლემა შეუქმნა". ბაქრაძემ აღნიშნა, ეს შესაძლოა პირველი ნაბიჯი გახდეს, ახალი პოლიტიკის შემუშავების გზაზე, რაც დაკავშირებულია ნარკოტიკების მომხმარებლების მიმართ ახალი დამოკიდებულების ფორმიერებასთან, იტყობინება "კავკაზსკი უზელ".

სააკაშვილის ინიციატივა, ერთი შეხედვით ფრიად მიზანშეწონილია. ოპოზიცია და უფლებათადამცველები მუდმივად აკრიტიკებენ ხელისუფლებას იმის გამო, რომ ქვეყანაში ციხეები გადავსებულია და რომ, პენიტენციარული სისტემის რეფორმის მიუხედავად, პატიმართა პირობები ძალზე შორს არის ევროპული სტანდარტებისგან.

სწორედ  ამ დღეებში, საქართველოს ახალი ამბუცმენი გიორგი ტუღუში, საკუთარ მოხსენებაში აღნიშნავდა: ციიხებში საწოლების მწვავე უკმარისობაა და პატიმრები იძულებულნი არიან, რიგრიგობით დაიძინონ. სერიოზული პრობლემებია კვებასთან და პირადი ჰიგიენის წესების დაცვასთან დაკავშირებითაც.

ასე რომ  მიხეილ სააკაშვილმა, რომელმაც ასეთი დიდი ძალისხმევის ფასად მიაღწია ქვეყანაში შედარებით სიმშვიდეს, ახალი ხერხი იპოვნა, ციიხეებში წესრიგის დასამყარებლად. ნაკლები კრიტიკა იქნება თუ არა პენიტენციარული სისტემის მისამართით? ძნელი სათქმელია.

ბოლოს და ბოლოს, უკანასკნელი შეწყალება, რომლის შესახებ ბრძანებულებასაც სააკაშვილმა სექტემბერში მოაწერა ხელი, ახალი შიდაპოლიტიკური კრიზისის საბაბი გახდა.

ჯერ ოპოზიცია და პარლამენტარები შეერკინნენ ერთმანეთს, იმის გამო, რომ ერთერთი შეწყალებული, რატი რეხვიაშვილი, იმის გარდა, რომ მორიგი დანაშაულის ჩადენას აპირებდა, მან დაკავების დროს წინააღმდეგობა გაუწია და ორი პოლიციელი საავადმყოფოში აღმოჩნდა, მათი კოლეგა კი, მიყენებული ჭრილობებისგან გარდაიცვალა.

ოპოზიცია  საპროტესტო აქციების ორგანიზებასაც  კი აპირებდა, სააკაშვილის  განცხადებით აღშფოთებული: რომ აუცილბელია შეწყალების პოლიტიკის გამკაცრება, პოლიციისათვის კი, იარაღის გამოყენების უფლების მიცემა. მან ასევე აღნიშნა, რომ პოლიციელი ერთერთმა მათგანმა მოკლა, ვისაც ასე თავგამოდებით იცავდა ოპოზიცია მიტინგებზე.

ამ სკანდალმა  ჩაცხრომა ვერ მოსაწრო, რომ  უკვ სხვა დაიწყო. ამნისტიის შედეგად, რომელიც ქვეყნის პრეზიდენტმა გამოაცხადა, გათავისუფლებულები აღმოჩნდნენ ბანკის მოსამსახურის სანდრო გირგვლიანის მკვლელობის გამო გასამართლებული 4 დამნაშავე. უნდა აღინიშნოს, რომ ჯერ კიდევ წინა ამნისტიის დროს, რომელიც ამა წლის მარტში იქნა გამოცხადებული, მათ პატიმრობის ვადა შეუმცირდათ. უკვ მაშინ იყო ამ ფაქტის გამო, აღშფოთებული ოპოზიცია. მაგრამ სექტემბერში, საქართველო შსს-ს ოთხი თანამშრომელი - ალანია, ბიბილურიძე, ღაჭავა და აფციაური - ვადაზე ადრე გაათავისუფლეს. ოპოზიციამ ამ მიზეზით საპროტესტო აქციებიც კი ჩაატარა.

მას მერე ერთი თვეც კი არ გასულა და მმართევლი უმრავლესობა, უკვე ახალ ამნისტიას გეგმავს. თუმცა, პრინციპში მართებულ საკითხს აყენებს: რა საჭირო ახალგაზრდა ადამიანების ციხეში ყოფნა, რომლებიც საერთო ჯამში აბოროტმოქმედები კი არა, ავადმოყოფები არიან. როგორც არ უნდა გარდაიქმნას პენიტენციარული სისტემა, ამგვარი სასჯელი მაინც საბოლოოდ, ცოტა ვინმეს თუ წაადგება სასიკეთოდ.

თანაც, როგორც უკვ აღვნიშნეთ, ხელისუფლების კრიტიკის საფუძვლიც, ერთით ნაკლები იქნება. ყოფილი ომბუცმენი სოზარ სუბარი, სულ ახალხანს გამოთქვამდა აღშფოთებას:"შეწყალების პოლიტიკა, რომელსაც სააკაშვილი ატარებს, დანაშაულებრივი ხასიათისაა. ციხეებში რამოდენიმე წლიან საჯელს იხდიან ადამიანები, რომლებმაც ორი ლარი ან ორი კილოგრამი ალიუმინი მოიპარეს. მაგრამ, მათ განთავისუფლებაზე პრეზიდენტი უარს ამბობს, ვინაიდან მათ საზოგადოებისათვის სახიფათოებად თვლის".

საერთაშორისო  დამკვირვებლებიც აღნიშნავენ, რომ 2003 წელს, ხელისუფლებაში მიხეილ სააკაშვილის მოსვლის შემდეგ, პატიმართა რაოდენობა საქართველოში ორნახევარჯერ გაიზარდა. სამართალდამცავი ორგანოები - ახალგაზრადა რევოლიუციური პრეზიდენტის სიამაყის საგანია, იმიტომ რომ, მან შეძლო შეექმნა ისეთი პოლიცია, რომელიც არ იღებს ქრთამს და ბიზნესი "ბანდიტური მფარველობისგან" გაანთავისუფლა.

მაგრამ  საქმე სულ სხვა რამეშია: თუ კი ამიერიდან ნარკომანები  თავისუფლები აღმოჩნდებიან, ხელისუფლების გარდა, რომელიც ამ ნაბიჯით ახალ პოლიტიკურ ქულებს ააგროვებს,  ვისთვის იქნება ეს სასიკეთო. აიღებს კი სახელმწიფო საკუთარ თავზე, ამ ადამიანების საზოგადოებაში ადაპტაციის ვალდებულებას?

სწორედ ამის შესახებ ესაუბრა GeorgiaTimes-ის კორესპონდენტი უფლებათადამცველს და საქართველოს რეინტეგრაციის საკითხებში მინისტრის მოადგილეს ელენე თევდორაძეს.

Print version